खूप दिवसांनी आपलीच एखादी जुनी हरवलेली गोष्ट आपल्याला गावसते, आणि मग तिच्याकडे पाहता पाहता आठवणींचे निरनिराळे पदर उलगडत जातात. माझे हे असे नेहमीच होते. आपण अनेक दिवस राहिलेल्या एखाद्या जुन्या गावी कधी अगदी काही वेळासाठी परतावे, आणि आजूबाजूच्या ओळखीच्या गोष्टी जणू आपल्यालाच खुणावत आहेत असे वाटावे..
कधी रणरणत्या उन्हामधे सावलीला एखाद्या झाडाशि उभे रहावे आणि ते प्राजक्ताचे झाड निघावे, त्याच्या फुलांचा सडा टप-टप अंगावर पडावा, त्या सुगंधाने काही क्षण मन मोहरून जावे, नकळत खाली पडलेली दोन टपोरी फुले ओन्जळित घ्यावीत आणि त्याचा सुगंध नुसता उरात भरून घ्यावा. काही वेळापुरता तो क्षण तिथेच गोठून जावा, तो क्षण आपला व्हावा आणि आपण त्याचे. मनात नकळत कुठल्यातरी जुन्या गाण्याच्या ओळि रेन्गाळाव्या...
एक बार वक्त से, लम्हा गीरा काहीं
वहां दास्तान मिली, लम्हा काहीं नहीं
असा हा सरता क्षण मला खूप काही शिकवून जातो. जड पावलानी त्या सरत्या क्षणाचा निरोप घेत मी प्राजक्ताच्या सावलीतून दूर जाते, पुन्हा आपल्या वाटेला लागते, डोक्यावर उन असते पण मनात अजूनही प्राजक्ताची छाया. नकळत मागे वळुन सावली देणार्या त्या वृक्षाकडे पहिले म्हणजे वाटते, आपलं अयुष्य हे सळसळतं राहण्यासाठी आहे, अखंड वाहत राहणार्या नदीसारखं...
जिथे उभे असतो तिथून पुढे जाण्याची मनाला लागलेली ही ओढच आयुष्याला सळ्सळत ठेवते, साचल्या पाण्यावर फक्त शेवाळे साठते, ते शेवाळे मग पाण्याचं अस्तित्वही नाहीस करून टाकते, पण वाहत्या पाण्याचा नाद मात्र दूरवरूनही त्याच्या आस्तित्वाची जाणीव करून देतो.
पण मग सतत वहात जाताना कधी अचानक मागे वळुन पहिला तर तो सरला क्षण पुन्हा पुन्हा जगावासा वाटतो, असं का? का म्हणून मन पुन्हा पुन्हा जुन्या आठवणीत रमून जाते?
जर वहात रहाणं आणि साचणं हे एकाच वेळि शक्य नाही, तर वाहणार्याला साचण्याची आणि साचले असतानाही वाहण्याची ही कसली अनामिक ओढ… ?
विचारांच्या या तन्द्रितच मी समोरच्या नदी पात्राकडे बघते, कठोकाठ भरलेले ते पात्र, अथांग दूरवर पसरलेले, आणि अखंड वहात जाणारे, क्षितिजापर्यंत त्याच्या प्रवाहाची लांबी, माझ्या डोळ्यात मावता मावत नाही…
आणि अचानक मला च माझे पडलेले कोडे उलगडते, मन म्हणते, अगं वेडे, वाहत्या पाण्याला साचण्याची ओढ नसते, त्याला ओढ असते ती प्रवाहाबरोबर वहात जाण्याची, वाट फुटेल तिकडे वाहिली तर तिला आपण नदी म्हणू का? नदी कितीही मोठी असली, तरी तिला किनारा असतो म्हणूनच तिला नदी म्हणतात, जितके महत्व नदीचे तितकेच किंवा त्याहूनही किंचित जास्तच महत्व किनार्याचे, कारण तो किनाराच नदीला प्रवाह प्राप्त करून देतो, आपल्या बाबतीतही असेच आहे कदाचित, आठवणींचा हा प्रवाह आपल्याला वहातं ठेवतो, मनात जपलेल्या कडू गोड क्षणांचे कधी आठवांचे सण बनतात तर कधी प्रत्येक क्षणात समरस झालेल्या असतात अनंत काळाच्या आठवणी...
गाडीपुराण.... !!!
हो हो पुराणच.... ते म्हणतात ना, "घर पहावं बांधून, लग्न पहावं करून" तसाच अजुन एक.... "अमेरिकेत गाडी पाहावी घेऊन!" तर ही अशी म्हण बनवण्यामागचे कारण म्हणजे ही तिसरी गोष्ट मी अलीकडेच केली. आणि त्यामागचा अनुभव (एक नाही कमीत कमीत पन्नास अनुभव) ब्लॉगवर टाकले नसते तरच नवल....!!!
खरतरं इथे अमेरिकेत, अन्न-वस्त्र-निवारा यांच्या इतकीच महत्वाची गोष्ट आहे ती गाडी! म्हणजे आपली साधी टू व्हीलर स्कूटी वैगेरे नाही. फोर व्हीलर चकाचक. ती सुद्धा किमान माणशि एक. आता हा देश समृद्ध आहे, हे काळाले, पण म्हणून पायी चालणार्या लोकांसाठी walkways ठेउच नयेत? बर walkway नका ठेऊ, किमान बसेस ट्रेन्स तरी ठेवा महत्वाच्या ठिकाणी जायला...! ते सुद्धा नाही. बर अंतर इतकी जास्त की तसा चालत अंतर कापणे जवळ जवळ अशक्यच. पण तरी माझ्यासारख्या एखादिने केला प्रयत्न, तर गंमत सांगू, या walkways नसलेल्या रस्त्यावर जर एका कडेने चालले आणि traffic पोलीस मामांनी पहिले तर चक्क तुम्हाला walking ticket मिळू शकते!!!
म्हणजे आता चालण्यासाठी रस्ता नाही बनवायचा तुम्ही... आणि कुठलाच पर्याय नाही उरला म्हणून शेवटी आम्ही बापड्यानि चालत अंतर कापायाचा प्रयत्न केला तर वर आम्हाला त्याचा हा असा भुर्दंड! No wonder इथले सूपर हिरोज सगळीकडे उडत पोचतात, किंवा spiderman असेल तर रांगत आणि हो batman कडे स्वतःची स्पेशल गाडी आहे.
म्हणजे बघा ना एखादा सुपर हीरो त्याच्या special powers वापरुन वार्याच्या वेगाने धावत highway वर accident मधे सापडणार्या गर्लफ्रेंड ला वाचवायला जायचा आणि पोलीस मामा अर्ध्या वाटेत तिकीट घेऊन त्याची वाट पाहत असायचे. हे हॉलीवुड वाले लोक सुद्धा डोके लावून मुव्हीज काढतात. तर थोडक्यात असा आहे इथे गाडी चा महिमा!
सरते शेवटी इथे असे मामांच्या धाकाने रस्त्यावर शब्दश: पाउल न टाकता कसेबसे अडीच वर्षे निभावाल्यानंतर finally मी सुद्धा गाडी घ्यायची ठरवली.
खरतरं मुलगी असून cars चे मला वाखाणण्याजोगे वेड-बीड आहे. म्हणजे रस्त्यावर धावणार्या अगदी ९० टक्के गाड्या मी logo पाहून ओळखू शकते. कुठली Benz, कुठली Cadillac , कुठली lexus वैगेर…. Mechanism चे म्हणाल तर fromt wheel drive, back wheel drive, transmission, engine, clutch, gear इत्यादी पठडीचे शब्दही माहीत आहेत. पण बाकी luxuries, exterior, curves याचे मात्र जाम वेड आहे... त्यमुळे मी गाडी घ्यायची ठरवली ती डाइरेक्ट Audi Q2 वरुन सुरूवात झाली.
म्हणजे झाले असे की माझ्या एका बॉस कडे ही गाडी होती. मस्त shining black मोठी गाडी. कसल्या कसल्या भारी एकेक luxuries होत्या कार मधे…. झाले मग मलाही Audi च हवी! पण मित्र म्हणाले तशी तू Audi घेऊ शकतेस यात आम्हाला काही शंका नाहीये. पण सध्या जरा खिशात किती पैसे आहेत तेवढे तपासून घे. तसे वरवर हे अगदीच frank आणि friendly suggestion होते, पण मला काय कळायचे ते पुणेरी टोमणे काळाले! शेवटी पुढच्या वेळि जेंव्हा गाडी घेईन तेंव्हा Audi च घेईन अशी शपथ वगैरे घेऊन माझा गाडी पुढच्या गाडी कडे वळवली.
मग असे करता करता Audi, Lexus, BMW अश्या नावांनी सुरू झालेली ही चर्चा Honda Toyota ह्या सस्ति, मजबूत, टीकाऊ गाड्यांवर येऊन थांबली. तसा काही दिवस अंगात Volkswagon चा ताप देखील भरला होता. मी मस्तपैकी जर्मन Passat वगैरे चालवत आहे आणि इतर टीकाऊ low maintenance Japanese गाड्यांना तुच्छ वगैरे लेखत आहे, असे स्वप्न पण पडले एक दोनदा. (खरतर Japanese काय आणि German काय गाड्या सगळ्याच चांगल्या असतात, पण उगाच कधीतरी अंगात ब्रॅण्डचा ताप चढतो तो असा).
असो, तर आत्ता शोध सुरू झाला गाड्यांचा. नवीन कार घ्यायची इच्छा तर खूप होती, पण एकतर आधीच माझ्या driving skills वर अजुन प्रश्नचिन्ह आहे, त्यात इथे, म्हणजे अमेरिकेत किती वर्ष राहायचे ह्याचा काही नेम नाही. पता चला, उद्या उठून मायदेशी परत जायचे प्लॅन बनताहेत, मग बिचार्या माझ्या Beemer Audi Lexus ला बाय करताना विरह सहनच नसता झाला मुळी... :(
सरते शेवटी used cars पहायचे ठरले. Used Cars घेणार्या लोकांसाठी craigslist, cars.com Edmunds, KBB ही सगळि श्रद्धा स्थान आहेत. मग मी सुद्धा इथल्या रोज वार्या सुरू केल्या. वेग्वेग्ळ्या स्टीकी नोट्स वर लिहिलेले डीलर्स, ओनर्स यांचे पत्ते, फोन नंबर, गाडीचे मायलेज, विन नंबर्स, यांनी माझे टेबल भरून गेले. डेस्कटॉप वरही कार या टाइटल ने सुरू होणार्या डझनभर टेक्स्ट फाइल्स जमा झाल्या.
दर वीकेंड ला कार पहा, टेस्ट ड्राइव्ह घ्या, इंटीरियर- एक्सटीरियर पहा, हुड उघडून तेल पाणी चेक करा, इतके करून घरी आले की कारची हिस्टरी चेक करा, फोन वर तासभर जाणकार लोकांशी चर्चा करा, शेवटी एक किंमत ठरवून त्या गाडीवाल्याला फोन करा, त्याच्याशी घासाघिस, करा हा वीकेंड चा दिनक्रम झाला. अरे हां, घसाघिस वरुन इथली अजुन एक गमतीशीर गोष्ट आठवली. इथे आपल्यासारखे, भाजीपाला, कपडे, पुस्तके ह्यामधे bargaining होत नाही. म्हणजे तसे केलेत तर तुम्ही alien आहात अश्या पद्धतीने लोक तुमच्याकडे पाहतील...! पण गाड्यांच्या बाबतीत मात्र सार्र्रास हजार डॉलर्स पर्यंत bargaining चालते!
शेवटी हे सगळे सोपस्कार यथावकाश पार पडून गेल्या आठवड्यात finally गाडी बुक केली. Toyota Solara . Toyota आहे म्हणून स्मॉल बजेट आणि टिकाऊ तर आहेच पण मस्त टू डोर आहे, स्पोर्ट्स लुक. म्हणून मला जाम आवडली. मी पुर्वी एक डायलॉग मारायचे "आक्च्युयली गाडी विकत घेईपर्यंत सगळ्याच गाड्या आपल्या असतात पण विकत घेतल्यावर मात्र एकच आपली होते." ती आवडली, नाही आवडली काय भरोसा... पण खर सांगायचे तर गाडी अगदी फरारी किंवा मर्स नसली तरी ती माझी आहे आणि शिवाय फर्स्ट कार आहे. So shi will always be close to my heart. In short I am very happy to get my gal pal and eagerly waiting for the exciting ride!!!
On a serious note, ह्या पोस्ट मधे most important म्हणजे सगळ्यान्चे thanks ज्यांनी मला गाडी घ्यायला directly or indirectly help केली. Wish me good luck with my new car!!!
खरतरं इथे अमेरिकेत, अन्न-वस्त्र-निवारा यांच्या इतकीच महत्वाची गोष्ट आहे ती गाडी! म्हणजे आपली साधी टू व्हीलर स्कूटी वैगेरे नाही. फोर व्हीलर चकाचक. ती सुद्धा किमान माणशि एक. आता हा देश समृद्ध आहे, हे काळाले, पण म्हणून पायी चालणार्या लोकांसाठी walkways ठेउच नयेत? बर walkway नका ठेऊ, किमान बसेस ट्रेन्स तरी ठेवा महत्वाच्या ठिकाणी जायला...! ते सुद्धा नाही. बर अंतर इतकी जास्त की तसा चालत अंतर कापणे जवळ जवळ अशक्यच. पण तरी माझ्यासारख्या एखादिने केला प्रयत्न, तर गंमत सांगू, या walkways नसलेल्या रस्त्यावर जर एका कडेने चालले आणि traffic पोलीस मामांनी पहिले तर चक्क तुम्हाला walking ticket मिळू शकते!!!
म्हणजे आता चालण्यासाठी रस्ता नाही बनवायचा तुम्ही... आणि कुठलाच पर्याय नाही उरला म्हणून शेवटी आम्ही बापड्यानि चालत अंतर कापायाचा प्रयत्न केला तर वर आम्हाला त्याचा हा असा भुर्दंड! No wonder इथले सूपर हिरोज सगळीकडे उडत पोचतात, किंवा spiderman असेल तर रांगत आणि हो batman कडे स्वतःची स्पेशल गाडी आहे.
म्हणजे बघा ना एखादा सुपर हीरो त्याच्या special powers वापरुन वार्याच्या वेगाने धावत highway वर accident मधे सापडणार्या गर्लफ्रेंड ला वाचवायला जायचा आणि पोलीस मामा अर्ध्या वाटेत तिकीट घेऊन त्याची वाट पाहत असायचे. हे हॉलीवुड वाले लोक सुद्धा डोके लावून मुव्हीज काढतात. तर थोडक्यात असा आहे इथे गाडी चा महिमा!
सरते शेवटी इथे असे मामांच्या धाकाने रस्त्यावर शब्दश: पाउल न टाकता कसेबसे अडीच वर्षे निभावाल्यानंतर finally मी सुद्धा गाडी घ्यायची ठरवली.
खरतरं मुलगी असून cars चे मला वाखाणण्याजोगे वेड-बीड आहे. म्हणजे रस्त्यावर धावणार्या अगदी ९० टक्के गाड्या मी logo पाहून ओळखू शकते. कुठली Benz, कुठली Cadillac , कुठली lexus वैगेर…. Mechanism चे म्हणाल तर fromt wheel drive, back wheel drive, transmission, engine, clutch, gear इत्यादी पठडीचे शब्दही माहीत आहेत. पण बाकी luxuries, exterior, curves याचे मात्र जाम वेड आहे... त्यमुळे मी गाडी घ्यायची ठरवली ती डाइरेक्ट Audi Q2 वरुन सुरूवात झाली.
म्हणजे झाले असे की माझ्या एका बॉस कडे ही गाडी होती. मस्त shining black मोठी गाडी. कसल्या कसल्या भारी एकेक luxuries होत्या कार मधे…. झाले मग मलाही Audi च हवी! पण मित्र म्हणाले तशी तू Audi घेऊ शकतेस यात आम्हाला काही शंका नाहीये. पण सध्या जरा खिशात किती पैसे आहेत तेवढे तपासून घे. तसे वरवर हे अगदीच frank आणि friendly suggestion होते, पण मला काय कळायचे ते पुणेरी टोमणे काळाले! शेवटी पुढच्या वेळि जेंव्हा गाडी घेईन तेंव्हा Audi च घेईन अशी शपथ वगैरे घेऊन माझा गाडी पुढच्या गाडी कडे वळवली.
मग असे करता करता Audi, Lexus, BMW अश्या नावांनी सुरू झालेली ही चर्चा Honda Toyota ह्या सस्ति, मजबूत, टीकाऊ गाड्यांवर येऊन थांबली. तसा काही दिवस अंगात Volkswagon चा ताप देखील भरला होता. मी मस्तपैकी जर्मन Passat वगैरे चालवत आहे आणि इतर टीकाऊ low maintenance Japanese गाड्यांना तुच्छ वगैरे लेखत आहे, असे स्वप्न पण पडले एक दोनदा. (खरतर Japanese काय आणि German काय गाड्या सगळ्याच चांगल्या असतात, पण उगाच कधीतरी अंगात ब्रॅण्डचा ताप चढतो तो असा).
असो, तर आत्ता शोध सुरू झाला गाड्यांचा. नवीन कार घ्यायची इच्छा तर खूप होती, पण एकतर आधीच माझ्या driving skills वर अजुन प्रश्नचिन्ह आहे, त्यात इथे, म्हणजे अमेरिकेत किती वर्ष राहायचे ह्याचा काही नेम नाही. पता चला, उद्या उठून मायदेशी परत जायचे प्लॅन बनताहेत, मग बिचार्या माझ्या Beemer Audi Lexus ला बाय करताना विरह सहनच नसता झाला मुळी... :(
सरते शेवटी used cars पहायचे ठरले. Used Cars घेणार्या लोकांसाठी craigslist, cars.com Edmunds, KBB ही सगळि श्रद्धा स्थान आहेत. मग मी सुद्धा इथल्या रोज वार्या सुरू केल्या. वेग्वेग्ळ्या स्टीकी नोट्स वर लिहिलेले डीलर्स, ओनर्स यांचे पत्ते, फोन नंबर, गाडीचे मायलेज, विन नंबर्स, यांनी माझे टेबल भरून गेले. डेस्कटॉप वरही कार या टाइटल ने सुरू होणार्या डझनभर टेक्स्ट फाइल्स जमा झाल्या.
दर वीकेंड ला कार पहा, टेस्ट ड्राइव्ह घ्या, इंटीरियर- एक्सटीरियर पहा, हुड उघडून तेल पाणी चेक करा, इतके करून घरी आले की कारची हिस्टरी चेक करा, फोन वर तासभर जाणकार लोकांशी चर्चा करा, शेवटी एक किंमत ठरवून त्या गाडीवाल्याला फोन करा, त्याच्याशी घासाघिस, करा हा वीकेंड चा दिनक्रम झाला. अरे हां, घसाघिस वरुन इथली अजुन एक गमतीशीर गोष्ट आठवली. इथे आपल्यासारखे, भाजीपाला, कपडे, पुस्तके ह्यामधे bargaining होत नाही. म्हणजे तसे केलेत तर तुम्ही alien आहात अश्या पद्धतीने लोक तुमच्याकडे पाहतील...! पण गाड्यांच्या बाबतीत मात्र सार्र्रास हजार डॉलर्स पर्यंत bargaining चालते!
शेवटी हे सगळे सोपस्कार यथावकाश पार पडून गेल्या आठवड्यात finally गाडी बुक केली. Toyota Solara . Toyota आहे म्हणून स्मॉल बजेट आणि टिकाऊ तर आहेच पण मस्त टू डोर आहे, स्पोर्ट्स लुक. म्हणून मला जाम आवडली. मी पुर्वी एक डायलॉग मारायचे "आक्च्युयली गाडी विकत घेईपर्यंत सगळ्याच गाड्या आपल्या असतात पण विकत घेतल्यावर मात्र एकच आपली होते." ती आवडली, नाही आवडली काय भरोसा... पण खर सांगायचे तर गाडी अगदी फरारी किंवा मर्स नसली तरी ती माझी आहे आणि शिवाय फर्स्ट कार आहे. So shi will always be close to my heart. In short I am very happy to get my gal pal and eagerly waiting for the exciting ride!!!
On a serious note, ह्या पोस्ट मधे most important म्हणजे सगळ्यान्चे thanks ज्यांनी मला गाडी घ्यायला directly or indirectly help केली. Wish me good luck with my new car!!!
थेट मनापासून....
मराठीमधून ब्लॉग करायला लागल्यापासून, लिहिण्यात खूप मजा यायला लागली आहे. रोज संध्याकाळी घरी आल्यावर कितीही दमले असेन तरी पावले ब्लॉगकडे सहज वळतात. I mean बोटे ब्लॉग कडे सहज वळतात. हौसेने सद्ध्या ब्लॉग चे layout सुद्धा बदलले आहे, नवीन रंग, नवीन पोस्ट खूप excitement आहे. कविता आणि कथा लिहून सुद्धा झाल्या इथे, पण खर सांगायचं तर blogging म्हटलं की ते थेट मनापासून यायला हव, त्याशिवाय मजा नाही रहात त्याची. म्हणूनच आज ही पोस्ट.
थेट मनापासून....
गेले काही दिवस भरपूर काम सुरू आहे. ऑफीस मधे तर असतेच पण घरी सुद्धा आहे. खरतर, इतकी कामाने overloaded झाली असताना मी वैतागायला हविये. येणार्या जाणार्या प्रत्येकाच्या डोक्यावर खापर फोडून मोकळि व्हायला हविये. घरी येऊन दमुन भगुन कधी एकदा झोपतेय असे dialogue ऐकवायला हवेत. पण To be honest, मी आजिबात वैतागली नाहीए. In fact मी ही माझी अखंड energy आणि stamina भरपूर enjoy करतिये. आळस करत दिवस घालवावा असा कधी कधी सकाळी ५ मिनिट वाटते खरे... पण ते काही वेळच. बाकी एकदा दिवस सुरू झाला की ती धावपळ, लगबग खूप मस्त वाटते, सगळे manage करताना आपला प्रत्येक दिवस खरच किती worthwhile आहे याची जाणीव होते. आणि विशेष म्हणजे ही कसरत जमतेय हे बघून स्वत:चेच कौतुक वाटते. सो थ्री चियर्स फॉर ऑल वर्किंग डेज़!!!
By the way, blogging चा उपक्रम जोरात सुरू आहे, पण ह्याचे main aim, सगळ्या मित्र - मैत्रिणींशी connect होणे आहे.. सो मी तुमच्या comments ची आणि suggestions ची खूप वाट पहात आहे. सध्या तुम्ही सुद्धा माझ्यासारखेच busy असाल असे समजून तुम्हाला benefit of doubt दिले. पण वेळ मिळेल तेंव्हा नक्की comments लिहा. मी वाट बघतिये.
थेट मनापासून....
गेले काही दिवस भरपूर काम सुरू आहे. ऑफीस मधे तर असतेच पण घरी सुद्धा आहे. खरतर, इतकी कामाने overloaded झाली असताना मी वैतागायला हविये. येणार्या जाणार्या प्रत्येकाच्या डोक्यावर खापर फोडून मोकळि व्हायला हविये. घरी येऊन दमुन भगुन कधी एकदा झोपतेय असे dialogue ऐकवायला हवेत. पण To be honest, मी आजिबात वैतागली नाहीए. In fact मी ही माझी अखंड energy आणि stamina भरपूर enjoy करतिये. आळस करत दिवस घालवावा असा कधी कधी सकाळी ५ मिनिट वाटते खरे... पण ते काही वेळच. बाकी एकदा दिवस सुरू झाला की ती धावपळ, लगबग खूप मस्त वाटते, सगळे manage करताना आपला प्रत्येक दिवस खरच किती worthwhile आहे याची जाणीव होते. आणि विशेष म्हणजे ही कसरत जमतेय हे बघून स्वत:चेच कौतुक वाटते. सो थ्री चियर्स फॉर ऑल वर्किंग डेज़!!!
By the way, blogging चा उपक्रम जोरात सुरू आहे, पण ह्याचे main aim, सगळ्या मित्र - मैत्रिणींशी connect होणे आहे.. सो मी तुमच्या comments ची आणि suggestions ची खूप वाट पहात आहे. सध्या तुम्ही सुद्धा माझ्यासारखेच busy असाल असे समजून तुम्हाला benefit of doubt दिले. पण वेळ मिळेल तेंव्हा नक्की comments लिहा. मी वाट बघतिये.
Subscribe to:
Posts (Atom)